| |
| یکشنبه 7 مهر ماه سال 1387 |
| دیروز پس از فردا |
نشسته ام به نوشتن کنارِ یک تن ها نگاه می کنم امروز را پس از فردا نگاه می کنم امروز را؟ چرا امروز؟ پر از ترانه ی دیروز بوده ام هرجا .. |
|
| |
| جمعه 22 شهریور ماه سال 1387 |
| تا ابد خیس |
اگر می توانی، مرا خانهگی کن چه شب ها که ما زیر باران، نشستیم و ماندیم و رفتیم . که تغسیلِ باران، مرا شستوشو داد و جاری شدم بر زمینِ شکفتن. |
|
| |
| پنجشنبه 21 شهریور ماه سال 1387 |
| یاراد |
مدادم رفت یادم رفت ، که بردارم - از آن سکّوی سیمانی که یک شب با رفیقم روی آن گرمِ حضوری بی خبر یا بی ثمر بودیم- مدادم را. |
|
| |
| سه شنبه 19 شهریور ماه سال 1387 |
| زیر باران سکوت می باید |
گفت: نت های تو لَنگند سکوتی بنواز، تا مرا ، نغمه به دل بنشیند |
|
| |
| جمعه 8 شهریور ماه سال 1387 |
| تماشا کن.. تماشا کن/ تو هم تقدیرو حاشا کن. |
به نامِ حق. تماشا کن حضورم را که همتصویرِ فریاد است، و دستم را که می گیرد.. دلَم در بندِ بیداد است. |
|
| |
| سه شنبه 5 شهریور ماه سال 1387 |
| قبر مهم نیست |
دفنم کنید در جَرَیانِ همان شبی، کز لحظه های رفته ، به مُردن رسیده است.. |
|
| |
| دوشنبه 4 شهریور ماه سال 1387 |
| به شعر بیژن نجدی |
میانِ آبیِ استخرهای پُر کابوس به بغضِ یوزپلنگان، سلام باید گفت. دوباره ذهنِ خیابانِ چای ، بارانی ست کنارِ وسوسه ی خواهرانِ تابستان به بی گلایه گیِ قو، در آب باید خفت. |
|
| |
| جمعه 25 مرداد ماه سال 1387 |
| تکّه بازی / تکّه سازی / |
جنگ ، جنگ است ، سلاحی بردار! یار و همراهِ برادرها باش. // من، شاعری که مدادش شکسته است /// من، شاعری که شعر شد و شاعری نکرد. |
|
| |
| چهارشنبه 9 مرداد ماه سال 1387 |
| پن آه |
پس از عبور خاطرات من به شما رسیده ام به من پناه می دهید؟ برای لحظه ای به چشم های من نگاه می دهید؟ |
|
| |
| سه شنبه 25 تیر ماه سال 1387 |
| واژه نوشتن از نو/ واژ ه نوشتن از نو/ واژه نوش تن از نو/ |
واژه نوشتن از نو
درد گرفتن از این؛
«واژه نوشتن از نو»
..
قافیه بردن از درد
شعر گرفتن از مرد
واژه کشیدن و باز
منظره خوردن از نو
|
|
| |
| دوشنبه 10 تیر ماه سال 1387 |
| بگذرم یا بنگرم؟ |
در حضورِ یک نسیم، از علف ها بگذرم،
یا که نه؟! بنشینم و
قطره های بیدلِ مردآسمان را بنگرم؟! |
|
| |
| سه شنبه 4 تیر ماه سال 1387 |
|
به من سکوت بیاموز و
درد ناگفتن.. |
|
| |
| سه شنبه 21 خرداد ماه سال 1387 |
| مردرد |
مُردن ؛
دریغه ای ست،که دیروز مرده است. |
|
| |
| دوشنبه 20 خرداد ماه سال 1387 |
| تکرار واژه گان |
یک خستگی ،
یک راهوار.
یک نیمکت،
یک ایستگاه بی قطار
یک رفتن بی انتها
هر شب، نمردن با خدا
یک پرتپش ، یک پرغرور
یک مرد سخت و سوت و کور
.. |
|
| |
| سه شنبه 7 خرداد ماه سال 1387 |
| می گفت و من نمی نوشتم |
گفت: کوکو
من نوشتم: کی؟ کجا، آواز خواند؟
کی؟ کجا، کوکو دمی از قصّه ی پرواز خواند؟
..
|
|
| |
| پنجشنبه 19 اردیبهشت ماه سال 1387 |
| اگر باران.. |
کشتی ها شکست عشقی خوردند..
اگر باران نبارد
دریا، دریا نخواهد بود
ابر، دریا نخواهد بود
اگر باران نبارد
وکشتی ها
نمی شکنند، اگر باران نبارد.. |
|