خورشید بی حجاب

تا کی به پشت پرده نهان بودنی چنین؟! خورشید، بی حجاب شو و هم ترانه باش

آرشیو

موضوع بندی


پنجشنبه 31 خرداد ماه سال 1386
نور پاک
اگر نور تیزی که آن را به دود سیگار مسلّح می کنم بتواند دیوار را ببُرد شاید پس از دیوار فیلتر سیگار هایی که تا ته کشیده ام سفید شوند!
00:31 AM \| میرعماد م.موسوی \| واحه ای در لحظه \| بی تو چه می نوشتم[3]


دوشنبه 21 خرداد ماه سال 1386
دیوانه تر از شعر
بیبن! خدا هم از دست ما خسته شد و گفت بروید هر غلطی که دلتان می خواهد بکنید هیچکدامتان هیچ وقت آدم نمی شوید ! بروید ! بروید ! حالم دارد به هم میخورد بروید هر چقدر دلتان می خواهد رود بکشید سنجاقک پروانه قاصدک مورچه بکشید... دیوار بی آجر بکشید بر برگ های همیشه سبز بنویسید هر چه می خواهید قناری بخوانید آهو بدوید.. شما حتّی از شعر هم دیوانه ترید هرگز آدم نخواهید شد !
5:54 PM \| میرعماد م.موسوی \| واحه ای در لحظه \| بی تو چه می نوشتم[7]


جمعه 18 خرداد ماه سال 1386
گزاره ی نیست ی
نیستی ، سرابی ست که دوست نداریم به آن برسیم گاهی هم داریم.. امّا در ناگزیر بیابانی که روی جنگل را پوشانده گاهی حتّی در گزاره ی شعر هستی نیز گریزی از گراز نیستی نیست!
02:04 AM \| میرعماد م.موسوی \| واحه ای در لحظه \| بی تو چه می نوشتم[0]


سه شنبه 15 خرداد ماه سال 1386
جنبش واژه ی نیست
پشت فرداها حرف . حرف ، یک حسرت داغ. جاده ای تا دیروز . باد ، آواز ، مسافر ، و کمی میل به مرگ. شعرِ پیچک ، و رسیدن ، و حیات. من‌، و دلتنگ‌، و این کاغذِ بی‌فکرِ سفید. می‌نویسم ، و صدا. می‌نویسم ، مثلِ تکرار و مرگِ یک صرف! یک نفر دلتنگ است. یک نفر می‌خواند. یک نفر می‌شمرد. دو نفر می‌میرند، یک نفر می‌ماند. زندگی یعنی؛ یک مرگِ غلیظ. از چه دلتنگ شدی؟ دیرپایی بد نیست؛ مثلاً خوب نگه کن ، خورشید که پس از رفتن ما نیز پر از تابش روز یا که آرامش شب دم به دم می‌تابد. یک نفر دیشب مُرد. و هنوز ، آسمان بیمار است شاید امروز دگر روحِ مرا می‌خواند. قطره ها در جریان، برف هم رو به هبوط و زمان دستِ جنونِ باروت . دیرپایی بد نیست.. زود دیگر! بنویس. ../.‌ خودِ میرعماد این را ساخته است! ../.. خود میرعماد خیلی سهراب را دوست دارد طوری که روی شعرهایش شعر می نماید! ../... اگر می گویید نمی باید و نمی توانم ، این و این را هم بخوانید!
00:36 AM \| میرعماد م.موسوی \| شعرانه ها \| بی تو چه می نوشتم[2]


شنبه 12 خرداد ماه سال 1386
حرف
یکی معلول بی علّت هست اینجا که از خداش، دلیلی فقط برای حرف زدن است
01:48 AM \| میرعماد م.موسوی \| اتو بیوگرافی! \| بی تو چه می نوشتم[2]


شنبه 5 خرداد ماه سال 1386
خودشناسی . خداشناسی
می دونی...؟ یه نفر هست... از بس که بزرگه بهش میگن خدا . . ! اصلاً معلوم نیست حرف حساب ما با اون چیه ولی من اینو می دونم که حتّی اگه هیچکس از من دوری کنه.. اون اینقدر بزرگ هست و من رو بزرگ می دونه که کمی دوستم بدارد!
00:05 AM \| میرعماد م.موسوی \| اتو بیوگرافی! \| بی تو چه می نوشتم[3]

تعداد بازدیدکنندگان : 92663

عناوین آخرین یادداشت ها

دیدنی ها

شبانه روز ( نو نشد ، امّا زمان را از زمین بیدار کرد )
کوتاه نوشته ای حسی درباره ی شعرهای سیاوش کسرایی

شماره ی دوّم نشریه ی الکترونیک گیلانیان
بخش ادبیات گیلکی

شماره ی دوّم نشریه ی الکترونیک گیلانیان
بخش ادبیات فارسی

ما همه چریک بودیم