خورشید بی حجاب

تا کی به پشت پرده نهان بودنی چنین؟! خورشید، بی حجاب شو و هم ترانه باش

آرشیو

موضوع بندی


چهارشنبه 29 فروردین ماه سال 1386
بی بهاری مکرّر
من وبلاگ ندارم! من داستان نمی نویسم من شعر نمی گویم من فقط حرف می زنم با خودم گاهی با خدای زمستانی ! بی زمستان بهار را دوست ندارم می نویسم ... چون زمستان هستم! من حالم از پاییز ... مثل کودکی هایم از بتادین ! رقص یک قرص درون لیوان و هویدایی شب در فنجان پرسه ی قصّه میان آواز همه ی خاطره های تکرار و.... نفس های دروغین و پر از دود قطار .... ای ترانه ! واژه از نو بردار !
4:38 PM \| میرعماد م.موسوی \| واحه ای در لحظه \| بی تو چه می نوشتم[1]


سه شنبه 14 فروردین ماه سال 1386
بی بهارانه
حرفی از بهار ندارم و نه شعری از بهار .. بهار ندیدم دوست دارم در دریا بنشینم و بادها را ببلعم شاید شعر بالا بیاورم از جنس سیگاری که همه در شعرهایشان دارند شاید سنگ ها را هم قورت دادم تا صدفی بیرون بریزم از بی درّی همیشه ی دریا از جلبک های سنگی که ، پایداری در موج.. شاید سیگاری هم به موج ها بدهم تا بردارند دست از سرِ سبزی جلبک ها....
5:56 PM \| میرعماد م.موسوی \| واحه ای در لحظه \| بی تو چه می نوشتم[6]


سه شنبه 7 فروردین ماه سال 1386
چتر نشینان عاقل
زیر باران های بی رحم شهرم می روم نم نم. . . و طعنه ی های نگاه آلود چتر نشینان را می بینم که می گویند دیوانه ای از تبار باران است.
9:05 PM \| میرعماد م.موسوی \| واحه ای در لحظه \| بی تو چه می نوشتم[1]


دوشنبه 6 فروردین ماه سال 1386

اطلسی های شبانگاه چنان بیدارند که صدای تپش صبح به صحن دلشان حادثه ای نیست!
6:41 PM \| میرعماد م.موسوی \| شعرانه ها \| بی تو چه می نوشتم[0]


چهارشنبه 1 فروردین ماه سال 1386
تکرار می شویم !! تکرار می کنیم!
سال ها تکرار می شوند سال نو تکراری هر ۳۶۵ روز می آید ... و مثل هر سال بهار می شود.. یا مقلّب القلوب و الابصار با مدبّر اللیل و النّهار یا محوّل الحول و الاحوال حَوِّل حالَنا الی احسن الحال کدوم یکی از سال های ما فرق کلّی با سال های قبلی داشتن؟ کدوم یکی از ما با خوندن این دعا منقلب شدیم؟ زندگی و احوال کدوم ما تغییر اساسی کرده؟ هیچ وقت! یا خدا نخواسته یا خودمون! اصلا ما در تفکر خدا کجا هستیم؟( این که خدا فکر کنه کفره؟) یعنی فرشته ها هیچ وقت اشتباه نمی کنن؟ این سال هم مثل بقیه شروع میشه باشیم یا نباشیم... چه ما بخوایم چه نخوایم *چه سال قبلی رو تحویل بدیم و چه پیش خودمون نگه داریم...* می گویند کسی به مهمانیمان خواهد آمد... امّا ، ما می دانیم کسی نیست که به مهمانیمان بیاید پس شاید قرار است جناب عزراییل – دوست عزیزمان- باشد. هیچ دوست ندارم تو نوروز بمیرم .... این هم نظم این معنی..که خودمان سرودیم زمستان باشد و برفی به روی خاک اگر باشد من آنرا دوست تر دارم که روز انقطاع و وقت مرگ پاک من باشد ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ به تماشای بهاران و نفس های زمستان کسی نمی آید!! /...../ یاد من باشد تنها هستم ماه بالای سر تنهایی ست ! !
04:05 AM \| میرعماد م.موسوی \| واحه ای در لحظه \| بی تو چه می نوشتم[0]

تعداد بازدیدکنندگان : 92681

عناوین آخرین یادداشت ها

دیدنی ها

شبانه روز ( نو نشد ، امّا زمان را از زمین بیدار کرد )
کوتاه نوشته ای حسی درباره ی شعرهای سیاوش کسرایی

شماره ی دوّم نشریه ی الکترونیک گیلانیان
بخش ادبیات گیلکی

شماره ی دوّم نشریه ی الکترونیک گیلانیان
بخش ادبیات فارسی

ما همه چریک بودیم