واژه نوشتن از نو

درد گرفتن از این؛

«واژه نوشتن از نو»

..

قافیه بردن از درد

شعر گرفتن از مرد

واژه کشیدن و باز

منظره خوردن از نو

هرگاه دردها در بیمارستان ها درمان شدند

شاید

بشود انتظار داشت ، که قطره های باران

هم

در ابرها گم شوند..

در حضورِ یک نسیم، از علف ها بگذرم،

یا که نه؟! بنشینم و

                        قطره های بی‌دلِ مردآسمان را بنگرم؟!

به من سکوت بیاموز و

درد ناگفتن..

به خدا راست می گویم ،

دارد باران می بارد!

و با همه لطافتش ،

قلب زمین را سوراخ کرده است..

مُردن ؛

دریغه ای ست،که دیروز مرده است.

یک خستگی ،

یک راهوار.

یک نیمکت،

یک ایستگاه بی قطار

یک رفتن بی انتها

هر شب، نمردن با خدا

یک پرتپش ، یک پرغرور

یک مرد سخت و سوت و کور

..

گفت: کوکو

من نوشتم: کی؟ کجا، آواز خواند؟

کی؟ کجا، کوکو دمی از قصّه ی پرواز خواند؟

..

کشتی ها شکست عشقی خوردند..

اگر باران نبارد

               دریا، دریا نخواهد بود

ابر، دریا نخواهد بود

              اگر باران نبارد

وکشتی ها

             نمی شکنند، اگر باران نبارد..

کودکِ خیابان ،

به من لبخند زد.

نشسته ام جلوی هم‌دلیِ رایانه

و باز پنجره ها

                از سکوت می گویند

من در اینجا هستم

با دردِ عشقِ سرخِ وجودی که بی دریغ

در سوگ واژه های سرودن نشسته است.

و چنان خرسندم

که دلم می خواهد

بزنم بر سرِ دیوار و گُلی بنشانم

که در اندیشه ی هر ریشه ی او ،

بیشه ی مُردن باشد.

بادهای بهار

همان بادهای پاییز هستند

با همان توان،

..

این خواستِ گیاهان است که

در بهار برویند!

زمین می سوزد

از آسمان امّا به جای باران،

دود پایین می ریزد..

زمین می سوزد امّا

با آتشی بی نور.

راه پیدا نیست ،

رد ّپای مرد های بی گناه

پیدا نیست

..

خیزش سیلی شاید!

هیچ کس ازین جا بیرون نخواهد رفت.

همه ی در ها را ببندید..

درهای اطراف زندگی ام را..!

.

..

آلترناتیو نمی خواهم

همین ها که هستند خوبند!

./..: می گویند هرکس که از در زندگی آدم خارج می شود ،

یکی دیگر میآید که جایش را بگیرد!